yaşarken

lütfen bizi tanır mısınız?

Yine göç zamanı. bundan bir kaç yıl önce, wordpress’e erişim yasaklanınca blogspot’a göçmüştüm. Şimdi de tumblr’a taşındım.

Belki de bunun sebebi olanların akıllarına gelmemiştir bunun olacağı. Bize hissettirdiklerini hissettirmek gibi bir niyetleri hiç bir şekilde olmamıştır. Eminim kararın altına imza atanların bizim varlığımızdan dahi haberleri yoktur. Öyle ya; bir ihlal var; tesbit edilmiş, yasaların bu konuda ne dediği açık, bu adamcağızlar da görevlerini yerine getiriyorlardır.

Yapılanın bizim anladığımız manada bir sansür, bir susturma girişimi olduğunu düşünmüyorum ben. Aksine, duymamaktan, bilmemekten kaynaklandığına inanıyorum. Ne yazık ki ellerinde bizim yaşama alanımızın anahtarlarını tutan adamcağızların, bırakın içeride olan bitenden haberdar olmayı, buranın bir yaşama alanı olduğundan dahi haberi olmadığına inanıyorum. Bu durumda yapabileceklerimiz sansüre karşı yapabileceklerimizden çok daha az ne yazık ki. Sansürcü dahi karşısındakinin varlığını tanırken, şu an muhattap görünmeyen; temsil edilmeyen bir kitleyiz.

“İnternet güzel şey, çocuklar eğleniyorlar. Birileri güzel şeyler yapıyor. Ama fazlası zarar. Tehlikeli bir mecra.” gibi içi boş yargı ve genellemelerin ötesinde bilgisi olmayan kişilerin bu alana müdahale edebilmesi üzüntü verici. Oysa ki öylesine hevesliyizdir ki kendimizi anlatmaya, ifade etmeye, yaşama alanımızı tanıtmaya. Yine de barışçıl bir ricada bulunsak anlarlar mı acaba bize ne yaptıklarını; “lütfen bizi tanır mısınız?”